OJQ-të duhet të imponojnë veten dhe çështjet e tyre në media

Qendra për Zhvillimin e Medias (MDC) është organizata e vetme joqeveritare në Maqedoni e specializuar që punon në çështjet e legjislacionit dhe politikave të mediave. Në të kaluarën, MDC ka qenë e angazhuar në procesin e skicimit dhe miratimit të Ligjit për Transmetim, ka ofruar asistencë ligjore mediave dhe ka qenë thellësisht e angazhuar në reformat vazhduese në Radio dhe Televizionin Maqedonas. Rishtazi, organizata ka qenë nën sulmin e së përjavshmes maqedonase, “Forum”, për angazhimin e saj në Radio dhe Televizionin e Maqedonisë. Ne biseduam me Roberto Belicanec, Drejtor Ekzekutiv të MDC-së, mbi situatën në sektorin civil të Maqedonisë, marrëdhëniet e saja me mediat dhe sulmet mbi organizatën. owpejl: A jeni të kënaqur me aktivitetet e kaluara dhe rezultatet e arritura? R.B. Vetëm pjesërisht. Fakti është që të gjitha aktivitetet tona, legjislative dhe të orientuara politike, janë shume të varura nga situate politike dhe marrëdhëniet në Maqedoni, kështu që të gjitha trazirat politike kanë ndikim të madh në punën tonë. owpejl:Cilat janë problemet kryesore të sektorit të mediave në Maqedoni si dhe rajon? R.B. Do të thosha që mosekzistimi i tregut të duhur të medias, i ndjekur nga niveli i lartë i varësisë në partitë dhe grupet politike, mungesa e standardeve profesionale, mungesave e etikës dhe vlerave. Problem tjetër i madh është edhe analfabetizmi funksional i audiencës, që e bën atë më të prekshëm nga të gjitha llojet e manipulimeve. owpejl:Çfarë lloji të medias do të donit të shihnit duke punuar në Maqedoni? R.B. Ato do duhet të janë shumë profesionale, të digjitalizuara, të ndershme dhe të cilat do të paraqesin shumë më pak paragjykime dhe anësi, pa marrë parasysh çfarë teme të diskutojnë. owpejl:Çfarë po ndodhë në Radio dhe Televizionin Maqedonas? MDC ka kryer një projekt të rëndësishëm të reformave dhe më pastaj është sulmuar në raport me angazhimin e saj në “transmetuesin publik” nga një e përjavshme lokale? A kemi fare nevojë për transmetuesin publik? R.B. Ne kemi nevojë për shërbimin publik transmetues. Megjithatë, nuk do të thotë që në çfarëdo mënyre a forme që RTM-ja është një shërbim publik. Do të na duhet një rrugë e gjatë që të mund të themi që ai është një shërbim i tillë. Megjithatë, Teofil Pancic (komentues në të përjavshmen Beogradase “Vreme”) një herë pati thënë “Deri në masën sa jemi Britanikë, ne kemi BBC-në tonë”. Në këtë moment, ne kemi tentime që të rrëzojmë konceptin e shërbimit publik siç ofrohet nga Ligji mbi Transmetimin, i cili tani duhet të fillojë të zbatohet. Këto sulme që ju përmendet, mund të interpretohen sipas thënies së vjetër “çfarë është një vrasje e vogël mes miqsh?” Esenca e tij ishte të diskualifikojë MDC-në, por jo edhe ekspertizën e kapacitetet e saja, por më shumë në nivel personal. Ende nuk e kam të qartë çfarë ka mundur t’i motivojë ata, dhe nuk kam për qëllim të hulumtojë këtë tutje. Megjithatë, artikujt e shtypur në medie nuk kanë nxitur asnjë zgjidhje të vetme për transformimin e RTM-së apo dispozitës ligjore që ka propozuar dhe ka ofruar. Çështja që ata paraqesin është, pse është MDC-ja ajo që e bëri këtë? Në fakt, ne jemi shumë të interesuar në çështjen e njëjtë, pse nuk ka organizata tjera të interesuara të angazhohen? owpejl:Tani, sektori civil apo nëse doni paraqitja formale – organizatat joqeveritare apo disa nga ato janë të ekspozuara ndaj sulmeve ashpra në medie. Prej nga rrjedh ky mosbesim dhe armiqësi? R.B. Na nevojitet një hulumtim më i detajuar dhe sistematik që të marrim përgjigje të duhura për këtë pyetje. Për mendimin tim, kjo rrjedh nga kombinimi i dyshimeve drejt vetë-organizimeve shoqërore që mbahen nga popullata e përgjithshme, i cili ende mban mentalitetin komunist, dhe fakti që zyrtarët e partive politike futen dhe dalin nga organizatat joqeveritare duke i abuzuar ato për qëllimet dhe objektivat e tyre. Nuk ka shpirt liberal në shoqërinë tonë dhe atyre koncepti i shoqërisë civile u duket si diçka e çuditshme. E kombinuar me analfabetizmin funksional dhe teorinë e konspiracionit të pranishme kudo, vështirë që mund të pritet rezultat tjetër. Së fundi, por jo më pak me rëndësi, në Maqedoni njerëzit ende e marrin si më të rëndësishme për ta që të dinë çfarë po ndodhë në krevatet dhe gardërobat e njerëzve, sesa në të mirën publike. owpejl:Ku duhet të shkojnë marrëdhëniet mes mediave dhe OJQ-ve, pasi që këto dy komponentë janë pjesë ta asaj që ne e quajmë shoqëri civile? R.B. Ato nuk do të kanë bashkëpunim. Do të ishte shumë vështirë të funksionojë kjo, duke marrë parasysh që në thelb kjo është një marrëdhënie e fuqisë. Vetëm nëse sektori civil është i fortë dhe i fuqishëm do t’i imponojë veten mediave, përndryshe ato do ta injorojnë.